Ang sarap umuwi sa ganito…

Kahit na  nakakaburaot ang mga tao sa opisina paminsan-minsan, o kaya naman e makakatanggap ka ng mga balitang hindi kanais-nais, o kaya naman e simpleng sira lang talaga ang araw mo at pagod na pagod ka sa maghapong pagharap sa computer at pag-blo-blog at pagtatrabaho…Ang sarap umuwi sa yakap at halik ni misis, sa masarap at bagong lutong hapunan, at sa isang cute na cute na batang ito…

at one-month

at one-month

Nakakawala ng pagod, nakaka-recharge ng lakas sa pagharap ng panibagong laban, at nakakadagdag inspirasyon para patuloy na pagbutihin ang ginagawa. Sa mga araw na gusto ko na lang mag-give up sa hamon ng buhay, andiyan si loving misis at si cute na anak para lalong patatagin ang loob ko. Sila ang aking lakas, ang aking inspirasyon, ang aking buhay.

=======================

Sensya na mga gentle readers at senti mode na naman ang wakanasusha. Ang daming nangyayaring hindi kagandahan sa paligid-ligid natin e.

Advertisements
This entry was posted in Buhay Papitik-pitik, Buhay Tatay and tagged . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s