Thank You!

Sa lahat ng nagiliw sa mga larawan ng unang araw ng aking anak; sa mga natuwa at sumubaybay sa aming masaya at nakakapagod na adventure; sa lahat ng naaliw at nakiusyoso sa aking unang (the first of many) cyber mail sa aking anak…

MARAMING MARAMING SALAMAT!

Na-tats kami sa mga comments niyo, at naaliw kami sa pagbabasa. Paumanhin at hindi ko na isa-isang mareplyan ang lahat, kaya’t hayaan niyong sa pamamagitan ng blog na ito ay mapasalamatan namin kayo, mula sa kaibuturan ng aming puso.

SALAMAT!

Sa pakikisama, sa pagmamahal, sa pag-alala, sa pagdamay…Sobrang saya naming mag-asawa sa pagdating ni Baby Kyle, at salamat at naramdaman niyo din ang kaligayahan namin.

Hope you will always be a part of our celebration of life and of our journey in parenthood.
===========================

Just some update…umuwi kami ng Saturday, ok na ang lahat. Tuesday, dinala na namin si waks jr sa kanyang first official paediatrician consult, at medyo hindi ok ang findings dahil may jaundice siya at medyo borderline. He needs to undergo light treatment; para bang sisiw na kailangang ilawan; parang ganun ang kailangang gawin for waks jr. Sabi nga ng Lola Mommy, kung sa atin yan, ibabad lang sa araw yan at tanggal na ang paninilaw. Anyway, as of today, sabi ng kanyang pedia e bumaba na daw substantially, pero kailangan pa din ituloy ang pagbibilad kay waks sa early morning sun. Kaya tuloy pa din ang aming father and son bonding sa ilalim ng araw.
===========================

Speaking of bonding, my son, at one-week old, can already lift his head and move from side to side during sleep. What? You don’t believe me? Naintindihan ka namin, kasi kahit ang Lola, at ang OB ni misis ay hindi makapaniwala e. Kaya tignan mo na lang ang aming wonderkid

My son at one-week old playing on Papa’s wide chest! No tricks po iyan, nagawa niya po yang pose na yan for almost a minute, hahahaha! At nataranta pa ang kanyang nanay sa paghahanap ng camera. Hahahaha! Proof na may bionic wonders sa ating mundo, hehehehe!